دل خوش نزدیك است!

باورش كن!

و بگو

داد بزن

آی ای مردم دل خوش نزدیك است

و اگر شاعر باران و طبیعت پرسید"دل خوش سیری چند"

دست در دست شعورش بدهیم

تا كه با هم برسیم سر یك كوچه سبز

و نشانش بدهیم، دل خوش یعنی كه:

پدرت امشب هم، به سلامت برگشت!

وقت صبحانه، خدا

از سر سفره مهر، لقمه عشق به مادر می داد

دل خوش یعنی كه:

خواهرت مثل تو خوشبختی را، از لب پنجره آویزان كرد

یا همین كودك دیروز و پریروز خیال، مرد امروز نگاهت شده است!

دل خوش نزدیك است!

دل خوش آنجایی است كه هوایش همه از عطر كسی لبریز است،

كه تو از راه دراز، از دل ابر امید، از خدا هدیه گرفتی و سپس،

شكر آن یادت رفت!

دل خوش چشمانی است

كه در انبوهی هر غصه و غم

آن یكی لحظه شیرینش را

از سر شوق و شعف، می چیند

دل خوش نزدیك است!

دل خوش یعنی كه:

مثل هر صبح بهار، از دل شبزده و سرد غرور

بر سر باغچه قلب همه،

گرم و شیرین و پر از عشق، بتابیم و سلامی بدهیم

تا دل بسته هر دانه مهر، با حضور من و تو

تا خود سبز خدا رشد كند

دل خوش نزدیك است!

پی آن، تا ته دنیا ندویم

یا در اندیشه دیروز، به آرامش آن شك نكنیم

دل خوش نزدیك است!

باورش كن!

و بگو!داد بزن: آی ای مردم شهر

دل خوش نزدیك است!